Spanje

Vandaag was het onze laatste dag in Spanje. Vanochtend ontbeten we nog samen met Karen, Jo en Lonne en ruimden alles in en rond de camper op. Mama deed nog even de was en papa vulde het water aan.
We deden inkopen in de lokale Carrefour en vertrokken richting Annecy. Over deze 637 kilometer deden we iets meer dan acht uren, deze keer wel over tolwegen. De tol bedroeg in het totaal maar liefst € 94,60!!! De rest van de terugreis zal dus opnieuw over tolvrije wegen zijn.

De reis duurde lang, maar de uitzichten onderweg waren wel de moeite. We reden vanuit de Pyreneeën naar de Alpen, twee totaal verschillende gebergtes qua uitzicht.

Toen we bijna op onze bestemming waren, nam papa nog snel een verkeerde afslag op een rondpunt in het centrum van Annecy. Dus reden we drie kilometer de Col du Semnoz op, tussen de hardwerkende wielertoeristen.

Papa keerde bij de eerste mogelijkheid terug om en uiteindelijk vonden we geïmproviseerde camperplaats op een camping aan een boerderij.

We liggen wel aan een nu nog zeer drukke weg, hopelijk kunnen we hier goed slapen.

Vanochtend aten sommigen verse broodjes van de camping-bakker en anderen aten zoals steeds granola en havermout.
Daarna reden we (met fiets of auto) naar Empuriabrava om een bootje te huren. Helaas moesten we daarvoor “bij ons” in Rosas zijn dus bezochten we de hete en grote markt aan de strandboulevard.
Om wat af te koelen zochten we een leuke strandbar op om te aperitieven.

Namiddag gingen we even afkoelen in het zwembad en wandelden toen naar de bootverhuur. We huurden een bootje voor 6 personen gedurende 2 uren. Jo nam het stuur en we vaarden door de baai van Rosas, soms door rustig water, soms door wild water.

We sloten de dag en de vakantie af met een etentje bij Roco Cycling, een Belgisch restaurant op de dijk van Rosas.

Nu zitten we nog even op het terras op de camping om na te kaarten over een geslaagde vakantie!

Vrijdag bleek een dag te zijn dat we moe waren. Waarschijnlijk door de warme zwoele nachten.
Voor Lonne was er vandaag een activiteit gepland waar ze al lang naar uitkeek: aan een parachute achter een snelle boot hangen… ik denk dat het parasailing heet.
Door een misverstand was het iets later, maar rond 12u kon ze eindelijk het water op en de lucht in.

L

Wij reden met de fiets tot daar maar de hitte op de pier was te groot om te blijven kijken.

Namiddag zijn de dames gaan shoppen en de mannen hebben wat gerust of eten gemaakt.

’s Avonds aten we vis en hamburgers met ratatouille en daarna gingen we naar de Magic Show op de camping. Was me dat een teleurstelling.