Na weer een heerlijke rustige nacht en een laat ontbijt dat al routine lijkt, wandelen we naar Metropol Parasol. Dit imposante stukje kunst/architectuur/engineering in Sevilla staat beter bekend als “las setas de Sevilla” (de paddenstoelen van Sevilla).
Deze grootste houten constructie ter wereld (ze zien alles redelijk groot hier in Sevilla) werd door een Duitse architect ontworpen en werd in 2011 afgewerkt.
De fundamenten ervan staan op en tussen de resten van oude Romeinse huizen (die je nog steeds kan bezoeken in het Antiquarium) en er ligt een Mercado onder het plein waar de locals dagelijks hun inkopen doen. Het plein zelf is vooral ‘s avonds het toneel voor straatmuzikanten en bovenop de Setas kan je een wandeling maken met een prachtig uitzicht over de stad en haar highlights.
Nadat we uitgebreid genoten hadden van de uitzichten en de ochtendzon, wandelden we naar het Casa de Pilatos.
Casa de pilatos is zonder twijfel het mooiste en best bewaarde paleis van Sevilla. En bovendien een stuk rustiger dan Real Alcázar, dus je moet niet voortdurend mensen uit je foto’s editeren 🤪.
De naam van dit paleis komt van Pontius Pilatus (het paleis lig even ver Cruz del Campo als het huis van Pontius Pilatus van Golgotha verwijderd is, een lang verhaal kort) en bevat één van de grootste en belangrijkste tegelverzamelingen ter wereld. Ook hier kan je weer de passieve klimaatregeling zien met de patio en de fontein, wat we ook in onze Airbnb terugvinden. En ook hier woonde de adellijke familie in de zomer beneden en tijdens de milde winter op de bovenverdieping, waar het toch iets warmer was.
Na dit bezoek wandelden we ook nog naar Casa de dueñas, een ander paleis in de buurt. Maar we vonden het een beetje overdreven om twee vergelijkbare paleizen vlak na mekaar te bezoeken.
Dus wandelden we verder naar de Torre de Sevilla waar we een lichte lunch aten vooraleer onze wegen zich splitsten.
Mama en Ferre gingen het lokale shoppingcenter verkennen terwijl papa naar het Centro Andaluz de Arte Contemporáneo (CAAC) wandelde. Het CAAC was eerst een Kartuizerklooster (van de 15de tot de 19de eeuw) waar Christopher Columbus in de uitgebreide bibliotheek zijn research kwam doen voor zijn ontdekkingsreizen. Hij was hier ook begraven totdat zijn resten verhuisden (Allez, verhuisd werden natuurlijk) naar Santo Domingo en de kathedraal van Sevilla.
In 1841 werd het klooster een gigantische industriële aardewerkfabriek (getuigen hiervan zijn de grote schoorstenen en conische flessenovens (hornos de botella) en na de wereldtentoonstelling van Sevilla in 1992 werd het uiteindelijk een museum voor moderne kunst.
Ik ben geen kunstkenner of -liefhebber, maar ik was blij een kunstwerk van Nick Cave te zien. Terwijl ik de blog schrijf, kom ik er achter dat het echter niet de zanger van The Bad Seeds is wiens kunst hier staat, maar wel zijn Amerikaanse naamgenoot. Geen kunstkenner dus 🙈.
We herenigden het gezin aan de ingang van het museum en gingen naar het appartement voor onze dagelijkse siësta.
Na de siësta frissen we ons een beetje op en trekken opnieuw naar Las Setas voor een avondimpressie. We lazen dat we met ons ticket van vanochtend nog eens op het bouwwerk mochten en dat bleek waar te zijn. De straatmuzikanten en de mooie verlichting van zowel de setas als de stad maakten er een mooie laatste avond in Sevilla van.
We gingen ook een laatste keer uit eten (ja, dat moet hier laat) en deden nog enkele kleine inkopen voor de terugreis.
Op vrijdag hebben we onze terugvlucht in de vroege namiddag en ik kan je al vertellen dat we zowel Sevilla als het klimaat hier zullen missen.