Camperblog

Voor dinsdag voorspelde men prachtig weer, dus we maakten er weer een dag vol buitenactiviteiten van. We beginnen de dag met een bezoek aan het kasteel dat van overal in de stad zichtbaar is.

Het Castillo de Santa Bárbara is letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van Alicante. Het torent 166 meter boven de stad uit op de top van de Benacantil-heuvel en is een van de grootste middeleeuwse vestingen van Spanje.

We wandelden door een tunnel naar het centrum van de berg en namen daar de lift naar het kasteel. Boven aangekomen voelden we de hitte van de zon en dus dronken we eerst iets op een terrasje. Daarna bezochten we de verschillende ruimtes en uitzichtpunten van het kasteel.

Van hier boven kan je pas zien wat een grote stad Alicante is! En bij dit weer begrijp je waarom zoveel Belgen hier komen overwinteren.

We daalden de berg terug af en vonden een gezellig terrasje om iets te eten.

Daarna wandelden we over de esplanade naar de andere kant van de stad waar we vanop de berg enkele campers hadden zien staan. Het strand lag al helemaal vol, en dat op een winterdag!

Daarna bezochten we nog kort een (saai) winkelcentrum en wandelden naar de Mercadona voor avondeten. We kochten enkele vers bereide maaltijden en aten ze in het appartement op.

‘s Avonds was het tijd voor een stukje folklore en carnaval. Tijdens de eigenzinnige Procesión del Pelele wordt een strooien pop, die symbool staat voor de tegenslagen van het afgelopen jaar, in een komische stoet door de oude stad van Alicante gedragen. Na een ludiek proces op de Plaza del Carmen wordt de pop ritueel verbrand om symbolisch met een schone lei aan de vastentijd te beginnen.

Rond 21u wandelden we terug naar het appartement. Met weer flink wat kilometers in de benen en enigszins “gepakt” van de zon, kropen we op tijd ons bed in.

Maandag zou een bewolkte dag worden, dus gingen we de winkelstraten verkennen.

Ferre voelde zich alweer een stuk beter. Hij hoest nog wat maar de koorts was ondertussen helemaal weg.

In de voormiddag wandelden we naar het commerciële centrum van de stad, we bezochten de Mercado Central, de calle de las setas (paddenstoelenstraat) en ook de co-kathedraal van Sant Nicolau. We aten tapas in El Corte Inglés omdat alle gezellige tapaszaakjes vol zaten en deden een siësta in de late namiddag.

Tegen de avond wandelden we terug naar het centrum om een snelle hap te eten. Op tijd bedje in, want we zijn hier om te rusten.

Vandaag bezoeken we het kasteel waar ons appartement op uitkijkt.

Het zure weer in België begon ons te vervelen, dus wilden we een weekje naar de zon. En in de korte krokusvakantie kan dat makkelijker zonder camper.

Zaterdag zou nog een drukke dag zijn, maar Ferre stond op met koorts. Een valse start van de vakantie, maar omdat hij niet kon gaan volleyballen hadden we ineens wel een zee van tijd.

De laatste hand werd gelegd aan de koffers, we gingen met Ferre naar de dokter en we rustten alle drie tijdens deze eerste dag van de krokusvakantie . ‘s Avonds om 20u hadden we onze vlucht naar Alicante, maar door ijzel op de vleugels was de vlucht een klein uurtje vertraagd.

De landing in Alicante was zeer ruw door hevige wind, opgelucht stapten we (en vooral papa) van het vliegtuig. Papa regelde een Uber die ons kort na middernacht afzette aan de Airbnb in het centrum van Alicante.

Zondag sliepen we lekker uit (dat staat de hele week op de planning). Ferre had nog steeds koorts, dus gingen mama en papa op zoek naar een bakker en een supermarkt. We aten croissantjes met (veel) chocolade, Ferre installeerde zich op de zetel en mama en papa gingen op verkenning.

Het weer was prachtig: zonnig met weinig wind. Op het strand zagen we al enkele bikini’s en onze wekelijkse portie volleybal was met extra zand.

Het middagmaal aten we in het appartementje (“huevos fritos con pan”, geef toe dat klinkt beter dan gebakken eitjes met brood) en Ferre’s dessert bestond alweer uit Dafalgan, Medica en Rhinatiol.

In de namiddag wandelden we samen naar het centrum van Alicante waar we ons vergaapten aan de luxejachten in de grote haven. We wandelden onder andere door het Canalejas park met gigantische Ficus Macrophylla bomen. Geplant in 1890 en met steunwortels om de enorme takken te ondersteunen.

https://www.youtube.com/watch?v=M-Jcgb_WSEQ

Ferre voelde zich stilaan beter, mede door het ijsje, medicijn voor een pijnlijke keel.

Omdat Ferre zich nog niet helemaal lekker voelde, bestelden we voor het avondeten Uber Eats voor in het appartementje. Ferre en mama kozen voor pizza, papa koos een pokebowl. Dankzij een kortingsbon die we op de boulevard in onze handen geduwd kregen, aten we zeer goedkoop.

Na het avondeten maakten we nog een heerlijke wandeling door de levendige stad. Bij een temperatuur van 17 graden genoten we van deze heerlijke (winter-?)avond.

Ondertussen maken we ons weer klaar voor een nieuwe dag. Ferre voelt zich alweer een stuk beter, nu zijn het mama en papa die al overal pijn hebben van het wandelen gisteren.