De start van onze herfstvakantie was dit jaar een beetje “anders dan anders”. We maakten de camper klaar en vertrokken voor een eerste nachtje in …. Hasselt! Iets voor de middag arriveerden we op Camperplaats Kapermolen, een mooi en drukbezocht plekje in het centrum van Hasselt. Na een snelle lunch trokken we onze outfits aan (“papa, ik lijk op Aladdin”) en wandelden naar het Cultureel Centrum van Hasselt.
Waarom naar het CC in Hasselt? Ferre en papa zingen in het volwassenenkoor Vocalz! en namen voor het eerst deel aan een koorwedstrijd van Koor&Stem.
De rest van de namiddag was gevuld met inzingen, soundchecken en uiteindelijk ook zelf optreden voor een jury en een overvolle zaal. Mama zat in het publiek en zag dat het goed was, wat naderhand beaamd werd door de jury die ons beloonde met de derde plaats in de open categorie van versterkte koren. Dat hebben we helemaal niet slecht gedaan met een koor dat nog maar 2 jaar actief is.
Na het concert gingen we nog met de hele gezellige bende uiteten in het Theatercafé waarna we op het gemakje naar de camper wandelden. Rond 21u30 kropen we in bed, moe, voldaan en met een glimlach op de lippen.
Vandaag gunden we onszelf het genoegen van een ontspannen ochtend—geen wekker die ons uit dromenland rukt, dus de eerste ogen gingen pas na achten open. Rond negen uur haalde papa verse croissants; want wat is een ochtend zonder de geur van versgebakken brood? Kort na tien stapten we in de auto voor een rondje Zeeland.
Eerste stop: Domburg. Dit pittoreske dorpje aan de Zeeuwse kust is een juweeltje, zelfs buiten het hoogseizoen. Met zijn uitgestrekte stranden, die al sinds de 19e eeuw kunstenaars inspireren, en het historische badpaviljoen ademt het een en al charme uit. We slenterden door het gezellige winkelstraatje vol boetiekjes en cafés. Na een kop koffie met iets lekkers—calorieën tellen doen we morgen wel weer—zetten we koers naar Westkapelle.
In Westkapelle was het een stuk rustiger. Dit dorpje staat bekend om zijn imposante zeedijk en vuurtoren, overblijfselen van een rijke maritieme geschiedenis. Het Polderhuis, een museum dat het verhaal vertelt van de strijd tegen het water en de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog, was een van de weinige attracties die open waren. We beseften dat we hier al eens met de fiets waren geweest—blijkbaar laat onze geheugen ook wel eens te wensen over. Tijd om door te rijden naar Goes!
Goes is een stad die de perfecte balans vindt tussen historisch erfgoed en moderne gezelligheid. Met monumenten zoals de Grote of Maria Magdalenakerk en het stadhuis is het een paradijs voor liefhebbers van architectuur. Helaas waren alle winkels gesloten op deze herfstige zondag—misschien een teken dat we onze portemonnee moesten sparen? De sfeervolle markt bood echter genoeg restaurants waar we van een heerlijke lunch genoten.
Onze reis vervolgde zich naar Breezand, gelegen bij de indrukwekkende Oosterscheldekering, onderdeel van de wereldberoemde Deltawerken. Papa wilde vooral de iconische strandhuisjes zien, maar die waren na de zomer al opgeruimd. Dus wandelden we over het uitgestrekte strand naar de zee en weer terug. Het strand was zo breed dat je bijna een GPS nodig had om de weg terug te vinden. We maakten van de gelegenheid gebruik om te wippen, schommelen en zelfs te ziplinen op het strand. Wie zegt dat speeltuinen alleen voor kinderen zijn?
Terug op Stadscamping Middelburg genoten we van een aperitiefje. Papa besloot dat een dutje op zijn plaats was—reizen is immers topsport—terwijl mama het avondmaal bereidde.
Na het eten maakten we een avondwandeling naar de markt van Middelburg, waar we op een sfeervol verlicht terras nog een slaapmutsje dronken. De stad, met haar middeleeuwse straatjes en historische gebouwen zoals de Abdijtoren Lange Jan, heeft ’s avonds een bijna sprookjesachtige ambiance.
Terug op de camping was het tijd om te douchen en ons bed in te duiken. Morgen slapen we nog een keer uit en na het ontbijt keren we terug naar huis.
Ons weekendje in Zeeland begon rustig deze ochtend. Rond 10 uur vertrokken we richting Stadscamping Middelburg, een vertrouwde plek waar we om 12:15 uur arriveerden. Dit keer volgde Ilse met de auto achter de camper aan, zodat we meer van Zeeland konden ontdekken in korte tijd.
Na aankomst wandelden we direct naar het hart van Middelburg. Onze eerste stop was De Drukkerij, een sfeervolle combinatie van boekwinkel en brasserie—de ideale plek voor wie niet kan kiezen tussen literatuur en lunch. Papa genoot van een salade met blauwe kaas, chutney, peren, noten en een frisse dressing; het leek wel een kunstwerk op een bord. Mama koos voor rijst met honingzoete wortels, en Ferre hield het bij een klassieke tosti.
Met nieuwe energie verkenden we de gezellige winkeltjes in het stadscentrum voordat we terugkeerden naar de camper. Na een korte sanitaire pitstop—want sommige routines zijn heilig—stapten we in de auto richting Vlissingen. We parkeerden bij het Nollestrand en maakten een stevige wandeling tot aan de haven.
Onze bedoeling was om iets kleins te eten bij Brasserie Evertsen, maar blijkbaar was alleen het diner beschikbaar. Geen nood; papa liet zich verleiden door een smakelijke zeewolf met bieslooksaus, terwijl mama en Ferre genoten van garnaal- en kaaskroketjes. Niet precies een lichte snack, maar wie maalt daarom op vakantie?
Op de terugweg over de dijk trakteerden we Vlissingen op onze ‘hemelse’ zangkunsten—altijd goed om alvast te repeteren voor maandag, ook al had Fabienne geen huiswerk opgegeven. De lokale meeuwen leken onder de indruk, of ze vlogen weg van schrik.
Rond 23 uur kropen we ons bed in. Morgen slapen we uit en staat er een wandeling in Kamperland op de planning. Want niets zegt ontspanning zoals nóg meer lopen.
