Frankrijk

28 graden en zonnig

Vandaag was een reisdag. 610 kilometer van Stuttgart naar Parijs, bestemming Disneyland. Een kleine 8 uren reden we erover, inclusief de obligate files en wegenwerken. Als tussenstop aten we een broodje langs de snelweg en rond 17u kwamen we aan op de parking van Disneyland. De laatste keer dat we hier waren was 6 of 7 jaar geleden en de parking is flink veranderd sindsdien. Ze is bijna volledig overdekt met zonnepanelen (dus bijna geen plekjes in de zon waar de batterij kan opladen) maar nog steeds zijn er geen stroomaansluitingen. En het basic sanitair dat hier vroeger was, is nu gesloten. We staan dus helemaal zelfvoorzienend de komende dagen. Ik gok dat er ongeveer 50 campers staan, dus eenzaam zijn we niet 😁.

We besloten de dag met een wandeling door Disney village en gingen ook langs (en in 🙈) de hotels. Mama maakte een lekkere pasta klaar en we aten op de tarmac aan de camper.

Vandaag reden we het tweede stuk van onze terugreis. Een kleine 500 kilometer van iets onder Poitiers tot net boven Parijs. Vandaag was ook de dag dat Google Maps besliste “we gaan Stefan eens kl*ten en hem over de Parijse Périphérique sturen tijdens de zondagnamiddagspits”.

Voor de rest was het een normale reisdag. Eerst 12 kilometer moeten rijden om een tankstation te vinden (“onze camping is rustig gelegen”) en dan een drietal uurtjes rijden tot net onder Parijs. Daar hebben we onze lunch opgegeten op het dorpsplein van een onooglijk klein dorpje en heeft papa het chemisch toilet zuiver gemaakt en de voorruit gewassen.

Toen doken we Parijs in waar we de enige niet-auto waren (welke gek rijdt met zo een groot ding ook de périphérique op?). De vele motors en politiewagens die door de files “schoten” hielpen niet, om nog maar te zwijgen van de lege linkerrijstrook die gereserveerd was voor verkeer van de olympische spelen (die nog niet gestart zijn maar wel al 25% van de weg innemen).

Rond 17u45 arriveerden we op camping “Coeur de la Forêt” https://lecoeurdelaforet.fr, uitgebaat door een vriendelijke tweetalige Brusselaar. Papa kocht een lekker lokaal biertje (Le Rieul) en we aten een bordje pasta onder de luifel. We namen een heerlijke douche in het zeer propere sanitairgebouw maar rond 21u15 werd het te fris buiten, dus nu zitten we rustig binnen wat te lezen of blog te typen.

Morgen nog ongeveer 360 kilometer tot thuis … Ferre telt de minuten.

De rit naar huis doen we dit jaar in drie keer, kwestie van het een beetje aangenaam te houden voor de chauffeur. En tijd hebben we sowieso nog genoeg 😉.

Vanochtend ging het ontwaken en ontbijten wat trager dan gewoonlijk, omdat de mannen niet zo goed geslapen hadden door de hitte. Maar rond 9u40 vertrokken we dan toch voor de eerste etappe richting Dilsen. We reden van Irún over Bordeaux richting Poitiers. De bedoeling was om tot in Poitiers te rijden, maar om een grote file in Bordeaux te vermijden reden we een stukje over D-wegen rond Bordeaux om. Hierdoor (en door het drukke verkeer) was de rit toch iets vermoeiender dan gepland, en na een korte tussenstop in het dorpje Cadillac reden we door tot in Montalembert.

In Montalembert, gelegen tussen Angoulême en Poitiers, kwamen we terecht bij Nadia en Kurt, een Vlaams koppel dat hier sinds 3 jaar woont en dit jaar voor het eerst de camping open doet. Op hun mini-camping “Pays de Joie” is plaats voor 6 campers of caravans, maar ze hebben ook Glamping tenten en gîtes te huur. We konden deze avond gezellig mee aanschuiven aan de lange tafel om samen met de andere campinggasten te genieten van Provençaalse gratin met chipolata worstjes. Koffie en een lekker dessertje waren de kroon op een gezellige avond vol verhalen en ervaringen.

Volgende keer dat we door Frankrijk naar het zuiden rijden, stoppen we zeker opnieuw bij Nadia en Kurt. Hun website vind je op https://www.paysdejoie.com.

Morgen eten we hier nog op ons gemakje het ontbijt en dan rijden we verder richting België, tot ergens boven Parijs.