Naar de film in Hasselt? Nu er een camperplaats is in het centrum, hangen we er een overnachting aan vast.
We stonden gisteren op tijd op, maakten snel de camper klaar en laadden wat eten en kleren in. We reden in een dik half uur naar Camperplaats Kapermolen in Hasselt waar het toen nog lekker rustig was. Met de Aan/Uit app is deze camperplaats heel modern en gemakkelijk in het gebruik. Goed gewerkt, Toerisme Hasselt!
We wandelden in een kwartiertje naar het centrum. Mama ging naar de Primark, de mannen naar de FNAC en Coolblue. Na een uurtje pikten we mama terug op in de Primark en we kuierden door de winkelstraat. We gingen lekker lunchen in de Drugstore, shopten nog wat en wandelden terug naar de camper. Daar maakten we ons klaar om naar de film Wicked te gaan in Kinepolis Hasselt, ons kerstcadeau van Ferre. We genoten van de zeer mooie film in prachtige Laser kwaliteit en stoorden ons niet aan de smartphone gebruikers in de zaal 😉.
Na de film ging het terug richting centrum waar de over de gezellig drukke kerstmarkt “Winterland” struinden. Mama at een curry worst en Ferre en papa deelden een portie churros.
Rond 22u waren we terug aan de camper en met 15 wandelkilometers in de benen was ons bed de enige plek die ons nog aansprak.
Vanochtend stonden we pas na 9u op zodat we even tempo moesten maken om op tijd van de camperplaats af te zijn.
Vandaag gunden we onszelf het genoegen van een ontspannen ochtend—geen wekker die ons uit dromenland rukt, dus de eerste ogen gingen pas na achten open. Rond negen uur haalde papa verse croissants; want wat is een ochtend zonder de geur van versgebakken brood? Kort na tien stapten we in de auto voor een rondje Zeeland.
Eerste stop: Domburg. Dit pittoreske dorpje aan de Zeeuwse kust is een juweeltje, zelfs buiten het hoogseizoen. Met zijn uitgestrekte stranden, die al sinds de 19e eeuw kunstenaars inspireren, en het historische badpaviljoen ademt het een en al charme uit. We slenterden door het gezellige winkelstraatje vol boetiekjes en cafés. Na een kop koffie met iets lekkers—calorieën tellen doen we morgen wel weer—zetten we koers naar Westkapelle.
In Westkapelle was het een stuk rustiger. Dit dorpje staat bekend om zijn imposante zeedijk en vuurtoren, overblijfselen van een rijke maritieme geschiedenis. Het Polderhuis, een museum dat het verhaal vertelt van de strijd tegen het water en de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog, was een van de weinige attracties die open waren. We beseften dat we hier al eens met de fiets waren geweest—blijkbaar laat onze geheugen ook wel eens te wensen over. Tijd om door te rijden naar Goes!
Goes is een stad die de perfecte balans vindt tussen historisch erfgoed en moderne gezelligheid. Met monumenten zoals de Grote of Maria Magdalenakerk en het stadhuis is het een paradijs voor liefhebbers van architectuur. Helaas waren alle winkels gesloten op deze herfstige zondag—misschien een teken dat we onze portemonnee moesten sparen? De sfeervolle markt bood echter genoeg restaurants waar we van een heerlijke lunch genoten.
Onze reis vervolgde zich naar Breezand, gelegen bij de indrukwekkende Oosterscheldekering, onderdeel van de wereldberoemde Deltawerken. Papa wilde vooral de iconische strandhuisjes zien, maar die waren na de zomer al opgeruimd. Dus wandelden we over het uitgestrekte strand naar de zee en weer terug. Het strand was zo breed dat je bijna een GPS nodig had om de weg terug te vinden. We maakten van de gelegenheid gebruik om te wippen, schommelen en zelfs te ziplinen op het strand. Wie zegt dat speeltuinen alleen voor kinderen zijn?
Terug op Stadscamping Middelburg genoten we van een aperitiefje. Papa besloot dat een dutje op zijn plaats was—reizen is immers topsport—terwijl mama het avondmaal bereidde.
Na het eten maakten we een avondwandeling naar de markt van Middelburg, waar we op een sfeervol verlicht terras nog een slaapmutsje dronken. De stad, met haar middeleeuwse straatjes en historische gebouwen zoals de Abdijtoren Lange Jan, heeft ’s avonds een bijna sprookjesachtige ambiance.
Terug op de camping was het tijd om te douchen en ons bed in te duiken. Morgen slapen we nog een keer uit en na het ontbijt keren we terug naar huis.
Ons weekendje in Zeeland begon rustig deze ochtend. Rond 10 uur vertrokken we richting Stadscamping Middelburg, een vertrouwde plek waar we om 12:15 uur arriveerden. Dit keer volgde Ilse met de auto achter de camper aan, zodat we meer van Zeeland konden ontdekken in korte tijd.
Na aankomst wandelden we direct naar het hart van Middelburg. Onze eerste stop was De Drukkerij, een sfeervolle combinatie van boekwinkel en brasserie—de ideale plek voor wie niet kan kiezen tussen literatuur en lunch. Papa genoot van een salade met blauwe kaas, chutney, peren, noten en een frisse dressing; het leek wel een kunstwerk op een bord. Mama koos voor rijst met honingzoete wortels, en Ferre hield het bij een klassieke tosti.
Met nieuwe energie verkenden we de gezellige winkeltjes in het stadscentrum voordat we terugkeerden naar de camper. Na een korte sanitaire pitstop—want sommige routines zijn heilig—stapten we in de auto richting Vlissingen. We parkeerden bij het Nollestrand en maakten een stevige wandeling tot aan de haven.
Onze bedoeling was om iets kleins te eten bij Brasserie Evertsen, maar blijkbaar was alleen het diner beschikbaar. Geen nood; papa liet zich verleiden door een smakelijke zeewolf met bieslooksaus, terwijl mama en Ferre genoten van garnaal- en kaaskroketjes. Niet precies een lichte snack, maar wie maalt daarom op vakantie?
Op de terugweg over de dijk trakteerden we Vlissingen op onze ‘hemelse’ zangkunsten—altijd goed om alvast te repeteren voor maandag, ook al had Fabienne geen huiswerk opgegeven. De lokale meeuwen leken onder de indruk, of ze vlogen weg van schrik.
Rond 23 uur kropen we ons bed in. Morgen slapen we uit en staat er een wandeling in Kamperland op de planning. Want niets zegt ontspanning zoals nóg meer lopen.
