Frankrijk

Vandaag deden we de verplaatsing van Dijon naar Cambrai. 450 km in het totaal, 6,5 uur rijden over binnenwegen. Deze keer waren het wel vooral rechte stukken met weinig hoogteverschil, dus niemand werd ziek onderweg.
We reden eerst tot in Pogny waar een gratis camperplaats aan het water is. Net daarvoor passeerden we een pizza-automaat die we nu ook eindelijk geprobeerd hebben.
Soort kiezen, contactloos betalen, drie minuten wachten en er komt een verse pizza uit.

We reden verder tot in Pogny waar papa even rustte op het bed en mama en Ferre inkopen gingen doen voor vanavond en morgen.
Daarna reden we in drie uur tot in Cambrai waar we een plekje kregen op een mooie rustige camping.

We bakten pannenkoeken voor mama en Ferre en kip met groentjes voor papa.

De mobilhome werd klaargemaakt voor de laatste dagen (vuil water eruit, proper water erin, voorruit zuivermaken) en we douchten ook in de mobilhome omdat de douches op de camping te koud waren.
Morgen rijden we tot in Gistel en bezoeken we oma, opa en tante Ingrid aan zee.

Na een heerlijke nachtrust haalde mama vanochtend lekkere croissants en een brioche bij de bakker op de camping.

Na het ontbijt maakten we ons klaar om te vertrekken naar Gorges du Fier, weer een plekje dat al lang op ons verlanglijstje stond.

Het was nog erg druk rond het meer van Annecy, dus de rit van 18km duurde bijna een uur. Onderweg zwaaide en riep een koppel op de motor naar ons toen we stilstonden in de file. Dat bleken later collega Kurt Vastmans en (naar ik aanneem 😁) zijn vrouw te zijn.

De wandeltocht door de kloof was niet zo aangenaam voor papa (hoogtevrees) maar het is zeker een aanrader met alle spectaculaire zichten die je hebt in de kloof.

Na de wandeling aten we een klein hapje op het terras aan de kloof. Een klein hapje bleek geen snel hapje te zijn, we moesten meer dan 45 minuten wachten op quiche en iets wat moest doorgaan voor croque, beiden lekker gemicrowaved 😩.

Toen vertrok de rit naar Dijon, over secundaire wegen. Helaas werd Ferre al snel wagenziek, waardoor we toch voor tolwegen moesten kiezen. Dat kortte de reis in met meer dan een uur, dat was een meevaller. De tegenvaller van de dag was de péage-automaat die mijn ticketje uitspuwde waardoor het weg waaide 😱😳. Gelukkig kon mama snel op blote voeten naar buiten rennen om het ticket te gaan vangen. De Fransen zullen weer gelachen hebben met ons Belgen.

Nu staan we op de stadscamping in Dijon, morgenvroeg rijden we verder richting België.

Vannacht stonden we bij de boer langs een drukke weg. Zoals voorspeld hebben we niet heel veel geslapen door de voorbijrijdende en -razende auto’s, moto’s en vrachtwagens.
Dus we verhuisden vanmorgen eerst naar een andere camping enkele kilometers verderop: Camping Les Rives du Lac. Rustig gelegen met grote schaduwrijke plaatsen en een eigen strand aan het meer: wat willen we nog meer? Geen platte fietsband willen we, want dat bleek wel het geval te zijn toen we vertrokken naar Annecy: de fiets van mama had platte band. We huurden snel een fiets aan de camping en begonnen te fietsen: 6,6 heerlijke kilometers langs het meer.
Wat een prachtige en schilderachtige plek is dit! Instagram filters heb je hier niet nodig om mooie foto’s te maken.
We bezochten het oude en het nieuwe stuk van Annecy en een shoppingcenter maar gingen ook lekker eten in een van de gezellige straatjes die de stad rijk is.

Het was weer een heel zwoele middag en zeker in een stad werkt zoiets op je systeem. Dus rond 16u fietsten we naar de camping en naar de Carrefour om inkopen te doen.

Nog voor het eten gingen we ook nog even afkoelen in het meer, want dat zag er zeer uitnodigend uit. We wandelden meer dan 100 meter het water in en nog steeds konden we staan. Het water is 26 graden, blauwgroen en de bodem is van zand. Heerlijk!

Na het zwemmen aten we wat fruit (en gebakken eitjes voor Wewwetje) en deden de afwas en ook nog de handwas (een paar T-shirts voor papa).
Ondertussen staat er een lekker windje. Het belooft een koele en rustige nacht te worden. Morgen trekken we weer verder/dichter naar huis.