Pasen ‘23 dag 2 – te extrañe mi sol (ik miste je, mijn zon)

Na een heerlijke nacht in de camper, werden we rond 8u15 wakker in Lyon. Buiten was het nog steeds miezerig en nat. Ilse haalde croissants aan de receptie en we aten op ons gemakje het ontbijt.

Na het ontbijt maakten we alles klaar voor de verdere reis en we reden richting Spaanse grens. Eindbestemming voor vandaag: Le Perthus.

Zodra we op de autostrade kwamen, reden we de file in doorheen Lyon. Gelukkig duurde dat niet lang en al snel reden we over de autoroute du soleil verder richting Valence, Montpellier, Perpignan … en toen besloten we maar verder te rijden tot Roses. De reis ging vlot en Roses ligt slechts 50 kilometer verder dan Le Perthus. En dan zouden we al aan de zee en in Spanje zijn, heerlijk!

Onderweg scheen de zon heerlijk, maar het waaide ook heeeeeel hard. Zo hard dat ik af en toe moest vertragen omwille van de veiligheid.

In Roses reden we niet naar Camping Rodas, zoals in de zomer. Maar we kozen voor camping Joncar Mar, op slechts 100 meter van de zee. We zochten een mooi plekje in de avondzon en ik dronk al maar snel de traditionele Duvel in de zon.

Na een korte rustpauze wandelden we naar het strand waar we op de dijk een leuke bar vonden om tapas te eten. Natuurlijk buiten in de avondzon. Wat heeft een mens nog meer nodig?
Bij de ondergaande zon wandelden we terug naar de camper. We douchten en openden al een eerste fles … after sun lotion 😁.
We blijven hier twee nachtjes staan om dan woensdag verder te rijden naar Valencia.

Dag 22 – Van de Spaanse hitte naar de Franse

Vandaag was het onze laatste dag in Spanje. Vanochtend ontbeten we nog samen met Karen, Jo en Lonne en ruimden alles in en rond de camper op. Mama deed nog even de was en papa vulde het water aan.
We deden inkopen in de lokale Carrefour en vertrokken richting Annecy. Over deze 637 kilometer deden we iets meer dan acht uren, deze keer wel over tolwegen. De tol bedroeg in het totaal maar liefst € 94,60!!! De rest van de terugreis zal dus opnieuw over tolvrije wegen zijn.


De reis duurde lang, maar de uitzichten onderweg waren wel de moeite. We reden vanuit de Pyreneeën naar de Alpen, twee totaal verschillende gebergtes qua uitzicht.


Toen we bijna op onze bestemming waren, nam papa nog snel een verkeerde afslag op een rondpunt in het centrum van Annecy. Dus reden we drie kilometer de Col du Semnoz op, tussen de hardwerkende wielertoeristen.


Papa keerde bij de eerste mogelijkheid terug om en uiteindelijk vonden we geïmproviseerde camperplaats op een camping aan een boerderij.


We liggen wel aan een nu nog zeer drukke weg, hopelijk kunnen we hier goed slapen.

Dag 21 – Bootje varen en Vlaamse kost

Vanochtend aten sommigen verse broodjes van de camping-bakker en anderen aten zoals steeds granola en havermout.
Daarna reden we (met fiets of auto) naar Empuriabrava om een bootje te huren. Helaas moesten we daarvoor “bij ons” in Rosas zijn dus bezochten we de hete en grote markt aan de strandboulevard.
Om wat af te koelen zochten we een leuke strandbar op om te aperitieven.

Namiddag gingen we even afkoelen in het zwembad en wandelden toen naar de bootverhuur. We huurden een bootje voor 6 personen gedurende 2 uren. Jo nam het stuur en we vaarden door de baai van Rosas, soms door rustig water, soms door wild water.

We sloten de dag en de vakantie af met een etentje bij Roco Cycling, een Belgisch restaurant op de dijk van Rosas.

Nu zitten we nog even op het terras op de camping om na te kaarten over een geslaagde vakantie!