Londen dag 1

door

Eindelijk naar Londen! We (en vooral Ferre) keken al maanden uit naar deze citytrip. Vanochtend startten we al vroeg op het perron van het station van Diepenbeek. Vandaar de trein naar Hasselt, overstap naar Brussel Midi en uiteindelijk de Eurostar genomen die ons op twee uurtjes naar het centrum van Londen bracht.


We kwamen aan in St. Pancras Station, al een eerste overweldigende ervaring. Groot, druk, statig. We’re not in Kansas anymore.
Toen we uit het station stapten, vlogen de kleurrijke riksja’s, de zwarte London Cabs en de rode dubbeldekkers ons om de oren. “Druk” dachten we, maar toen waren we nog niet in het echte centrum van Londen geweest.
We wandelden met onze koffertjes naar het Royal National Hotel, een echt toeristenhotel met een massa kamers die groot genoeg, redelijk modern en proper zijn. Geen reden tot klagen.
We fristen ons even op in de kamer en aten een snelle hap bij Crazy Salad, op 200m van het hotel. In dit Engelse zaakje schonk de Turkse uitbater een Belgisch biertje in een Spaans glas. Multiculti op z’n lekkerst.


Daarna bezochten we Theatre Cafe Show Merchandise, Trafalgar Square met Nelson’s Column, Cleopatra’s Needle (van ver), Waterloo Bridge, Somerset house (helaas niet toegankelijk owv een schaatsbaan) en Covent Garden. Daarna struinden we door de theaterwijk West End, bezochten Leicester Square en aten een lekkere pasta/pizza bij Vespa Italian Restaurant. De uitbater liet ons fier een filmpje zien van Princess Ann die zijn restaurant had bezocht. Het eten was prinselijk, de prijzen koninklijk.


Ondertussen was het zeven uur voorbij en baanden we ons een weg door de mensenmassa om ons hotel rond 20u15 te bereiken.
We nemen een heerlijke douche en vleien onze vermoeide knoken neer op de zachte bedden. Slaapwel!

klik hier om onze trip op Polarsteps te bekijken.

Weekendje Hasselt

door

We zochten nog een bestemming dichtbij voor een weekendje weg, en Hasselt werd het! Zo konden we kleren shoppen voor Ferre, nog eens lekker uit eten gaan bij Café Latino en een bezoekje aan de kermis brengen.

Papa reed vrijdag dadelijk na het avondeten alvast naar Hasselt om een plekje te verzekeren op Camperplaats Kapermolen in Hasselt. In de gietende regen reed papa naar Hasselt en maakte de camper alvast helemaal klaar voor Ilse en Ferre. Na de K!Di repetitie van Ferre reden ook Ilse en Ferre naar Hasselt om dan rond 22u30 in een lekker voorverwarmde mobilhome in hun opgemaakte bedje te kruipen.

De zaterdagochtend begon met versgebakken broodjes uit de Omnia-pan. We genoten op ons gemak van het ontbijt, kleedden ons om en vertrokken naar het centrum. Na een wandeling van nauwelijks 800 meter staan we al in het centrum, een ideale lokatie voor deze camperplaats. We bezochten “America Today”, Snipes en Levi’s voor nieuwe kleren voor onze snelgroeiende puber. Ook Standaard Boekhandel, Inno en Flying Tiger mochten uiteraard niet ontbreken. Daarna aten we een “lichte” lunch in de Drugstore, op de Hasseltse markt.

In de namiddag “deden” we de winkels aan de Blauwe Boulevard, uiteraard inclusief FNAC :-). Rond 15u wandelden we naar de camper waar Ferre even ging rusten terwijl mama en papa met de auto naar de JBC reden voor een kleed voor mama. Daarna trokken we vol goesting naar Café Latino, één van de restaurants die Ilse en ik bezochten in de eerste weken van onze relatie. De m/cocktails waren heerlijk, het Mexicaanse eten voortreffelijk (en een beetje pikant) en voor sfeer en gezelligheid haalt Café Latina ook een topscore.

Na het avondeten wandelden we nog een uurtje voor de mooie en grote Hasseltse kermis. We kwamen Laura&Toon tegen en ook Stefan&An, een neef van Ilse. Rond 21u hadden we bijna 23.000 stappen in de benen, tijd om terug te keren naar de camper en deze leuke dag gezellig af te sluiten in de heerlijk warme camper. Het ritmische gedreun van de kermis in de verte zal ons weer snel in slaap wiegen vanavond.

Zomer 2024 – 22 – tweede etappe naar huis

door

Vandaag reden we het tweede stuk van onze terugreis. Een kleine 500 kilometer van iets onder Poitiers tot net boven Parijs. Vandaag was ook de dag dat Google Maps besliste “we gaan Stefan eens kl*ten en hem over de Parijse Périphérique sturen tijdens de zondagnamiddagspits”.

Voor de rest was het een normale reisdag. Eerst 12 kilometer moeten rijden om een tankstation te vinden (“onze camping is rustig gelegen”) en dan een drietal uurtjes rijden tot net onder Parijs. Daar hebben we onze lunch opgegeten op het dorpsplein van een onooglijk klein dorpje en heeft papa het chemisch toilet zuiver gemaakt en de voorruit gewassen.

Toen doken we Parijs in waar we de enige niet-auto waren (welke gek rijdt met zo een groot ding ook de périphérique op?). De vele motors en politiewagens die door de files “schoten” hielpen niet, om nog maar te zwijgen van de lege linkerrijstrook die gereserveerd was voor verkeer van de olympische spelen (die nog niet gestart zijn maar wel al 25% van de weg innemen).

Rond 17u45 arriveerden we op camping “Coeur de la Forêt” https://lecoeurdelaforet.fr, uitgebaat door een vriendelijke tweetalige Brusselaar. Papa kocht een lekker lokaal biertje (Le Rieul) en we aten een bordje pasta onder de luifel. We namen een heerlijke douche in het zeer propere sanitairgebouw maar rond 21u15 werd het te fris buiten, dus nu zitten we rustig binnen wat te lezen of blog te typen.

Morgen nog ongeveer 360 kilometer tot thuis … Ferre telt de minuten.