Aankomst in Rome

Vanochtend werden we iets voor 8u wakker. We zorgden voor croissantjes en aten ons ontbijt na een zeer rustige nacht.

Stroom loskoppelen, voorruit wassen, wat opruimen en weg waren we weer! Terwijl we de camping uitreden, viel ons op dat er heel wat kleine campers langs de verlaten weg geparkeerd stonden. Met enkel een vrouw erin. Met weinig kleren aan 😳. Lovemobiles?? Remlight district??

Naast het oudste beroep ter wereld, hebben we vandaag ook het meest nutteloze beroep ontdekt: richtingaanwijzer-installateur in een Italiaanse autofabriek. De kwaliteit van de Italiaanse chauffeurs is bijna zo slecht als de kwaliteit van de wegen: sinds de kruisiging is er niets meer aan veranderd.

Snelheidslimieten lijken louter indicatief, volle en onderbroken lijnen zijn nutteloos en met één auto kan je probleemloos twee rijstroken op de autostrade bezet houden.

Maar het Toscaanse decor maakte weer veel goed.

Bijna 400 kilometer van Bologna tot Rome in iets meer dan 4 uur. Laverend tussen de gaten in de weg ging het toch nog redelijk vlot vandaag.

Iets na twee op de middag arriveerden we op de camping, na eerst fout te hebben gereden in het drukke Romeinse verkeer. De camping is zeer groot en zeer mooi. Zowel de plaatsen als het sanitair zijn ruim en mooi verzorgd. In prachtig zonnig weer aten we pasta met groene pesto. Daarna verkenden mama en Ferre de camping per step terwijl papa even uitrustte.

Rond 16u wandelden we naar het treinstation waar we tickets voor 72 uur kochten. Voor 3x 18€ mogen we drie dagen alle openbaar vervoer in de regio nemen. Tram, trein, metro en bus. Na even zoeken vonden we het juiste perron en zes haltes (en 11 minuten) later stonden we in het centrum van Rome. Op het perron van het Flaminio-station werd al duidelijk dat we in een grote stad zijn: als haringen in een ton schuifelden we naar de uitgang. Daar kwamen we terecht in … de drukke straten van Rome.

We bezochten de Trevi fontein en het Pantheon, en natuurlijk ook al enkele winkels. We aten een (veel te duur maar lekker) ijsje en wandelden rond 19u terug naar het station. Een kort voorproefje van de stad was voldoende vandaag, morgen gaan we ertegenaan!

De trein bracht ons naar Due Ponti … en reed ijskoud ons station voorbij. Verbaasd stapten we aan het volgende station uit, waar we op geen enkele manier de poortjes open kregen met ons ticket (om een halte terug te reizen). We wachtten tot een local eraan kwam en bij hem werkten de poortjes ook niet. Hij wrong zich langs de uitgang naar binnen en wij volgden zijn voorbeeld.

Toen ik de man op het perron vroeg hoe we de trein konden laten stoppen aan onze halte, werd duidelijk dat sommige dingen nooit veranderen: Italianen spreken Italiaans. En enkel Italiaans. Geen. Woord. Engels. Met Google translate stelde ik mijn vraag in het italiaans en we kregen het schaamrood op de wangen toen de man ons het halte-knopje toonde.

Eind goed al goed … na een korte vertraging arriveerden we aan de mobilhome waar we nog snel douchten en ons bed in kropen.

Tot morgen!!