Donderdag 19 juli – boomtoppenpad en Binz

Na weer een nachtje vol regen, fietsten we vandaag naar het Boomtoppenpad (Baumwipfelpfad) in de buurt. Wauw, wat een indrukwekkend bouwwerk in de mooie natuur. Over 1,2 kilometer wandelden we op een hoogte van 17 meter boven de grond tussen de boomtoppen. Een aparte ervaring.

De toren van het pad is 40 meter hoog en biedt een prachtig panorama over dit stuk,van het eiland Rügen. Met zweterige handjes en toegeknepen billen beklommen ik en mijn hoogtevrees de toren. Terug onder daalde mijn hartslag van 135 slagen per minuut terug naar 80. Pfff, mooi maar niet echt iets voor mijn hoogtevrees.

We aten onderaan het pad een lekkere Currywurst mit Pommes en toen waren de centen op. Dus moesten we opnieuw naar Binz voor de dichtstbijzijnde bankautomaat.

Daar aangekomen stalden we onze fiets aan de het strand en wandelden een uurtje met de voetjes door het water. We tankten geld en aten een ijsje. Vanavond eten we een pistoleeke aan de mobilhome, we proberen de handdoeken nog te wassen en we maken de mobilhome klaar voor vertrek morgen (vers water nemen, vuil water storten, wc leegmaken). Morgen rijden we naar Sellin, een andere badstad op enkele kilometers van hier. Daarna rijden we richting Berlijn.

Woensdag 18 juli – Binz

Woensdag startte met regen, maar rond 10u klaarde de hemel op. We sprongen op de fiets en reden 7 km naar Binz. Binz is een hele mooie kustgemeente met een lange pier, een prachtige promenade, vele mooie terrasjes en enorm veel typische strandstoelen op het strand.

We wandelden over pier en promenade, bekeken we winkeltjes en aten ‘Stullen’ in een klein restaurantje. Eigenlijk een dikke snee volkorenbrood met in ons geval roerei en spek. Hmmmmmm lekker krachtvoer om terug te fietsen. Ferre at uiteraard een crêpe Nutella.

Na het eten fietsten we naar Galileo, een soort experimenteercentrum voor kinderen en grote kinderen. Een grote hal vol wetenschappelijke proeven, optisch bedrog, bouwsels,… een echt doe-museum waar Ferre zich als een vis in het water voelde.

‘S avonds staken we de BBQ weer aan, praatten wat met onze Vlaamse buren en keken naar ‘Met vier in bed’.

Dinsdag 17 juli – Prora

Het ritje van Neukloster tot Prora was 175 kilometer lang en verliep erg vlot over een bijna lege autostrade. In Prora aangekomen zochten en vonden we onze camperplaats. Deze camperplaats werd recent vernieuwd en heeft nu een speeltuintje, een biergarten, een restaurantje, mooi sanitair en veel personeel.

De camperplaats is druk bezocht, het is de hele dag een komen en gaan van nieuwe buren. Gezellig druk en veel variatie.

Op deze dinsdag namen we onze fietsen van de camper en trapten naar de Kolos van Prora. Dit is een bouwwerk dat indertijd door de nazi’s werd gebouwd als vakantie-oord voor de Duitse arbeiders, in het kader van het KdF programma (Kraft durch Freude). De bouw werd gestart in 1935 maar werd nooit voltooid door de komst van Wereldoorlog II. Er zijn in het gebouw 10.000 kamers voor 2 personen en het gebouw strekt zich uit over een lengte van 4 km langs de kust, op enkele tientallen meters van de Oostzee.

Een stuk van de gebouwen is een jeugdherberg geworden die druk bezocht wordt. Een heel groot stuk is nog in originele vervallen staat maar van het achterste stuk is mijn mooie vakantieverblijven aan het maken met alle voorzieningen er bij. In een van die nieuwe restaurantjes aten we een lekkere pizza onder de avondzon.